Sultangazi dershane araması yapan bir öğrenci ya da veli için asıl ayrım yalnızca hangi derslerin verildiği değildir. Programın nasıl kurulduğu da önemlidir. Klasik sınıf düzeninde öğrenci çoğunlukla grubun ortak akışını…
Sultangazi dershane araması yapan bir öğrenci ya da veli için asıl ayrım yalnızca hangi derslerin verildiği değildir. Programın nasıl kurulduğu da önemlidir. Klasik sınıf düzeninde öğrenci çoğunlukla grubun ortak akışını izlerken Atölye Sistemi öğrencinin haftasını kendi eksiklerine göre şekillendirmesini esas alır. Bu nedenle iki model arasındaki fark ders sayısından çok zamanın ve tekrar ihtiyacının nasıl yönetildiğinde ortaya çıkar.
Bahat Kurs (Bahat Eğitim) tarafından Sultangazi şubesi için açıklanan yaklaşımda Sultangazi dershane ve kurs merkezi sayfası 7. sınıftan mezunlara kadar uzanan program yapısını Atölye Sistemi, deneme kulübü, eğitim koçluğu ve Mahsus Kütüphane gibi desteklerle birlikte ele alır. Atölye Sistemi özellikle öğrencinin aynı sınıftaki herkesle aynı haftalık akışı takip etmesi yerine kendi ihtiyaçlarına göre çalışma planı kurması açısından ayrışır.
Klasik sınıf programının temel mantığı ortak bir takvimdir. Aynı gruptaki öğrenciler belirlenen ders sırasını birlikte takip eder. Bu yapı programın düzenli ve öngörülebilir olmasını sağlar. Ancak öğrencilerin aynı konularda aynı düzeyde eksik yaşamadığı durumlarda ortak akış ile bireysel ihtiyaç arasında fark oluşabilir. Bir öğrenci için tekrar gereken konu başka bir öğrenci için zaten yeterince anlaşılmış olabilir.
Bu noktada mesele klasik programın doğru ya da yanlış olması değildir. Asıl konu öğrencinin çalışma zamanının hangi ölçüde kişisel ihtiyaca göre yönlendirilebildiğidir. Bahat Kurs’un Sultangazi programında farklı eğitim kademeleri ayrı biçimde ele alınırken Atölye Sistemi öğrencinin kendi eksiklerine odaklanan bir çalışma mantığı olarak öne çıkar.
Atölye Sistemi’nin ayırt edici noktası haftalık programın öğrenciye göre kurulmasıdır. Öğrenci yalnızca sınıfın ortak sırasını izlemek yerine hangi konularda tekrar ihtiyacı bulunduğunu dikkate alan bir çalışma düzenine yönelir. Böylece iyi bildiği bir konuya aynı yoğunlukta yeniden zaman ayırmak yerine eksik olduğu alana daha fazla odaklanabilir.
Bu yaklaşım özellikle sınav hazırlığında zaman kullanımını farklılaştırır. Çünkü öğrencinin ihtiyacı yalnızca yeni konu görmek değildir. Önceki konulardaki boşlukları fark etmek, zorlandığı alanlara geri dönmek ve çalışma haftasını buna göre düzenlemek de hazırlığın parçasıdır. Atölye mantığı bu ihtiyacı ortak sınıf temposundan ayırarak ele alır.
| Karşılaştırma noktası | Klasik sınıf programı | Atölye Sistemi |
|---|---|---|
| Haftalık akış | Sınıfın ortak programına göre ilerler | Öğrencinin eksiklerine göre şekillenir |
| Tekrar ihtiyacı | Ortak ders sırası belirleyicidir | Öğrencinin ihtiyaç duyduğu alan öne çıkar |
| Zaman kullanımı | Grubun ortak temposuna bağlıdır | Eksik konulara daha fazla odaklanmayı amaçlar |
| Program mantığı | Sınıf merkezlidir | Öğrenci ihtiyacı merkezlidir |
Öğrenciye göre program kurabilmek için eksiklerin görünür olması gerekir. Bu nedenle deneme kulübü ve eğitim koçluğu Atölye Sistemi ile aynı çerçevede düşünülebilir. Denemelerin ardından yapılan analizler öğrencinin zorlandığı alanların görülmesine yardımcı olurken eğitim koçluğu akademik sürecin takip edilmesini sağlar. Böylece çalışma ihtiyacını ortak bir programın dışında daha yakından değerlendirmek mümkün hale gelir.
Bu bağ Atölye Sistemi’nin yalnızca ders seçme fikrinden ibaret olmadığını gösterir. Öğrencinin hangi alana dönmesi gerektiğini anlayabilmesi için geri bildirim ve takip önem taşır. Programın öğrenciye göre şekillenmesi de ihtiyaçların belirlenmesiyle anlam kazanır. Bu nedenle atölye, deneme ve koçluk birbirinden tamamen bağımsız uygulamalar yerine aynı çalışma düzeninin birbirini tamamlayan parçaları olarak değerlendirilebilir.
Mahsus Kütüphane kurs öğrencilerine yönelik bir çalışma alanıdır. Halk kütüphanesi gibi değerlendirilmemelidir. Atölye yaklaşımında öğrencinin kendi eksiklerine göre çalışma zamanı oluşturması önemli olduğu için ders saatleri dışındaki sessiz çalışma alanı bu düzeni tamamlayan bir unsur olabilir. Öğrenci yalnızca ders saatinde değil kendi planına göre çalışırken de belirli bir çalışma ortamından yararlanabilir.
Bu özellik özellikle ders dışındaki çalışma zamanının düzenlenmesi açısından programın uygulama tarafını destekler. Yine de Atölye Sistemi’nin temel farkı mekân değil program mantığıdır. Mahsus Kütüphane çalışma alanını sağlarken atölye yaklaşımı öğrencinin çalışma zamanını hangi ihtiyaçlara yönelteceği konusunda farklı bir çerçeve oluşturur.
Ortak sınıf temposunun yanında kendi eksiklerine göre daha esnek bir haftalık plan kurmak isteyen öğrenciler için bu model dikkat çekici olabilir. Özellikle bildiği konuyu aynı yoğunlukta yeniden takip etmek yerine ihtiyaç duyduğu alana dönmek isteyen bir öğrenci açısından Atölye Sistemi klasik programdan belirgin biçimde ayrılır. Buna karşılık düzenli bir ortak sınıf akışını tercih eden öğrenciler için klasik yapı daha anlaşılır gelebilir.
Bahat Kurs’un Sultangazi şubesinde program yaklaşımı 7. sınıftan mezunlara uzanan farklı kademeleri tek tip bir ders düzeniyle anlatmak yerine öğrencinin bulunduğu aşamaya göre ele alır. Atölye Sistemi bu yapının bireysel eksiklere odaklanan tarafıdır. Deneme kulübü, eğitim koçluğu ve Mahsus Kütüphane de öğrencinin çalışma planını takip etme ve uygulama sürecini destekleyen unsurlar olarak aynı bütün içinde yer alır.
